18 . هر مؤمنى كه مفاد اين سند را تصديق كند و به خدا و روز قيامت ايمان آورد ، حق ندارد اشخاص بدعت‌گذار در دين را يارى كند ، يا آنان را پناه دهد . كسى كه چنين شخصى را يارى كند ، يا او را پناه دهد ، لعنت خدا و غضب او تا روز قيامت بر او باد ! از چنين كسى درمقابل كردار زشتى كه به جاى آورده ، توبه و غرامت قبول نخواهد شد . 19 . در هر امرى كه اختلاف پيدا شد ، داورى درمورد آن با خدا و رسول او خواهد بود . 20 . هرگاه يهوديان به همراه مسلمانان بجنگند ، در هزينه‌هاى جنگى با مسلمانان مشاركت خواهند كرد . 21 . يهوديان بنىعوف با مؤمنان در حكم يك امت‌اند ، ولى يهود پيرو دين خود و مسلمانان نيز پيرو دين خويش‌اند ؛ خود مىدانند و بندگانشان . البته خيانت‌كاران و گناه‌كارانى كه به خود و خانواده خويش زيان مىرسانند ، استثنا مىشوند . 22 . يهويدان بنىنجار ، بنىحارث ، بنىساعده ، بنىجعشم ، بنىاوس و بنىثعلبه ، در حقوق اجتماعى همانند يهوديان بنىعوف‌اند . 23 . طايفه جفنه ( تيره‌اى از بنىثعلبه ) در حقوق اجتماعى همانند آنهايند . 24 . بنىشطيبه در حقوق اجتماعى مانند يهوديان بنىعوف‌اند . خوبىها بايد بر بدىها غلبه داشته باشد . 25 . غلامان بنىثعلبه در زمره بنىثعلبه شمرده مىشوند . 26 . بستگان و خانواده يهود حكم خود آنان را دارند و هيچ‌كس جز به اجازه محمد از زمره آنان خارج نشود . همچنين كسى را به كيفرخواست نبايد بازداشت كرد . 27 . انتقام خون ( قصاص ) ممنوع نيست . هركس ديگرى را بكشد ، خانواده‌اش ضامن است ، مگر اينكه ظلم ديده باشند كه در اين صورت ، خدا به آن رضايت مىدهد ( خدا با كسى است كه وفاى به عهد كند ) . 28 . نفقه يهوديان بر يهوديان ، و نفقه مسلمانان نيز بر مسلمانان است . 29 . يهوديان و مسلمانان با اتحاد هم عليه كسانى كه با امضاكنندگان اين پيمان در جنگ‌اند ، مىجنگند و با آنان كه بدان گردن نهاده‌اند ، خيرخواه و ياور مىباشند .